ἱερουργός
ἱερουργός, a sacrificing priest
ἱερουργ-ός, ὁ,
- sacrificing priest, Call. Fr. 450 (in Ep. form ἱεροεργός), Ammon. Diff. p.90 V.; ἱερουργοὶ τῆς Ἀθηνᾶς, members of a religious college, IG 12(7).241.3 (Amorgos, iii B.C.): Dor. ἱερω[ργός] prob. in Schwyzer 288.91 (Rhodes, iii/ii B.C.).
ἱερουργός, poét. ἱερο·εργός, ός, όν, qui accomplit un sacrifice, une cérémonie religieuse, Call. fr. 450.
Étym. ἱ. ἔργον.
ἱερουργός, heiligen Dienst verrichtend, opfernd, Callim. frg. 450.
ἱερουργός
ἱερ-ουργός, ὁ,
ἔργω
- a sacrificing priest.