ἱεροφαντέω
ἱεροφαντέω, to be a hierophant
ἱεροφαντ-έω,
- to be a ἱεροφάντης, Luc. Alex. 39, SIG 869.19 (Eleusis, ii A.D.).
- 2 initiate, instruct in mysteries, Ph. 2.403, al.: c. dat., Id. 1.146:—Pass., -ουμένη ψυχή Id. 2.187.
- II trans., expound as a hierophant, τελετάς Heraclit. All. 64:—Pass., τοὺς ἱεροφαντηθέντας λογισμοὺς θεοῦ inspired, Ph. 1.194.
ἱεροφαντέω-ῶ :
1 être hiérophante, Luc. Alex. 39 ||
2 expliquer comme hiérophante les mystères sacrés, Héraclite gramm. All. Hom. 64 ; au pass. Phil. 1, 194.
Étym. ἱεροφάντης.
ἱεροφαντέω, ein Hierophant sein, Luc. Alex. 391 auslegen, Orakel u. dgl., Sp.
ἱεροφαντέω,
- to be a hierophant, Luc. from ἱεροφάντης