ὀλβίζω
ὀλβίζω, to make happy
Could not find ὀλβιεῖς in Logeion dictionaries.
ὀλβιεῖς future active indicative 2nd singular of ὀλβίζω
ὀλβίζω, fut. -ιῶ E. Hel. 228: aor. ὤλβισα S. Fr. 646.1, etc.:—Pass. (v. infr.):—make happy, E. Ph. 1689, Hel. l.c.(lyr.);
- deem or pronounce happy, A. Ag. 928, S. OT 1529, etc.:—Pass., to be or be deemed happy, τίς δʼ οἶκος . . ὠλβίσθη ποτέ; Id. Fr. 942; οἱ τὰ πρῶτʼ ὠλβισμένοι E. IA 51; μέγα ὀλβισθείς Id. Tr. 1253 (anap.).
ὀλβίζω (ao. ὤλβισα, pf. inus.)
1 rendre heureux, Eur. Ph. 654, 1689, etc. ; au pass. Soph. (Stob. Fl. 67, 5) ||
2 regarder comme heureux, Eschl. Ag. 928 ; Soph. O.R. 1529 ; Eur. Alc. 918, etc. ; au pass. Soph. El. 693 ; Eur. Tr. 1253, etc.
Étym. ὄλβος.
ὀλβίζω, (glücklich machen), glücklich preisen, wie μακαρίζω ; Aesch. Ag. 902 ; Soph. O.R. 1529 ; ἐνεγκὼν τἀπινίκια ὠλβίζετο, El. 683 ; oft Eur., οἱ τὰ πρῶτʼ ὠλβισμένοι I.A. 51, μέγα ὀλβισθείς Troad. 1253 ; Ar. Th. 18 ; sp.D.
ὀλβίζω,
ὄλβιος
- to make happy, Eur.:— to deem or pronounce happy, Aesch., Soph., etc.:—Pass. to be or be deemed happy, perf. part. ὠλβισμένοι Eur.; aor1 part. ὀλβισθείς Eur.