ὀπίζομαι

ὀπίζομαι, Lacon. ὀπίδδομαι IG 5(1).919, Hom. only pres. and impf. 2 and 3 sg.: later also part. (v. infr.), and aor. ὠπίσατο Q.S. 2.618: (ὄπις):—

• regard with awe and dread, Διὸς δʼ ὠπίζετο μῆνιν Od. 14.283; τῶν ὅ γʼ ὀπίζετο μῆνιν Hes. Sc. 21; σὸν θυμὸν ὀπίζομαι Od. 13.148; μητρὸς . . ὠπίζετʼ ἐφετμήν Il. 18.216; ἐμὲ δʼ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα 22.332, cf. h.Merc. 382: abs. in part., feel awe or reverence, Pi. P. 4.86, I. 3.5; χάρις ὀπιζομένα filled with reverence, Id. P. 2.17.
• • • 2 after Hom., care for, c. gen. pers., Thgn. 734, 1148, A.R. 2.181, Man. 6.218:—so later in Act., σώματος . . ὀπίζων App.Anth. 3.143.—Ep. and Lyr. Verb, never in Trag.

ὀπίζομαι, (ὄπις), Rücksicht worauf nehmen, sich woran lehren, mit dem Nebenbegriff teils der ehrfurchtsvollen Scheu, achten, ehren, μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετʼ ἐφετμήν, Il. 18.216, den Befehl der Mutter in Ehren halten u. ihm gehorchen, teils der Furcht vor den Mächtigeren, Διὸς δʼ ὠπίζετο μῆνιν ξεινίου, Od. 14.283 ; Hes. Sc. 21 ; ἀλλὰ σὸν αἰεὶ θυμὸν ὀπίζομαι ἠδʼ ἀλεείνω, Od. 13.148 ; auch zum Hektor sagt Achilles ἐμὲ δʼ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα, Il. 22.332 ; H.h. Merc. 382 ; Pind. P. 2.17, der auch ζώει μάσσων ὄλβος ὀπιζομένων verbindet, I. 3.5, derer, die vor den Höheren Ehrerbietung, Achtung haben ; sp.D., Diod. 16 (VII.624), die es auch wie φροντίζομαι u. ä. mit dem gen. verbinden ; so schon Theogn. 732, 1144 ; οὐδʼ ὅσσον ὀπίζετο καὶ Διὸς αὐτοῦ, Ap.Rh. 2.181, 4.700 ; vgl. Maneth. 6.218. – Das aktiv. in derselben Bdtg findet sich in einem späteren Epigramm, Ep.adesp. 632 (APP 223), σώματος ἔσχατʼ ὀπίζων.

ὀπίζομαι

[ὄπις.]

(ἐπ-)

To regard with awe or reverence, stand in awe of, observe: μητρὸς ὠπίζετʼ ἐφετμήν Il. 18.216. Cf. Od. 13.148, Od. 14.283.

To pay regard or heed to, direct one’s thoughts to, think of: ἔμʼ οὐδὲν ὀπίζεο Il. 22.332.

ὀπίζομαι

• • a regard with awe ὀπιζομένων δʼ ἔμπας τις εἶπεν (sc. Ἰάσονα) P. 4.86
  • b show regard ἄγει δὲ χάρις φίλων ποί τινος ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα (ποί τινος codd.: ποίνιμος Spiegel) P. 2.17 ζώει δὲ μάσσων ὄλβος ὀπιζομένων (v. Thummer, 73.) I. 3.5

ὀπίζομαι (ὄπις), ipf. ὀπίζεο, ὠπίζετο: have regard to with awe, reverence, dread; Διὸς μῆνιν, μητρὸς ἐφετμήν, τινά, Od. 14.283, Il. 18.216, Il. 22.332.

ὀπίζομαι, only in pres. and imperf. ὄπις

• • • 1Dep., to regard with awe and dread, Lat. vereri, revereri, Hom.:—absol., ὀπιζόμενος a pious man, Pind.; χάρις ὀπιζομένα pious gratitude, Pind.
    • 2to care for, c. gen., Theogn.: —so in Act. σώματος ὀπίζων Anth.