ὀχετόκρανον
ὀχετόκρανον, end
ὀχετό-κρᾱνον, τό,
- end or issue of an aqueduct, Hyp. Fr. 132, Mnemos. 42.332 (Argos, iv B. C.):—Dim. ὀχετο-κράνιον, τό, EM 644.48, AB 287 (expld. by κηλώνειον).
ὀχετό·κρανον, ου (τὸ) [ᾱ] bouche d’eau, Hypér. (Poll. 10, 30).
Étym. ὀχετός, κρᾶνον.
ὀχετόκρανον, [ᾱ], τό, die Mündung der Wasserleitungen, wo sie das Wasser ausströmen, Hyperid. bei Poll. 10.30 ; vgl. B.A. 287.