ὀχευτικός
ὀχευτικός, salacious
ὀχ-ευτικός, ή, όν,
- salacious, of animals, Arist. Long. 466b7; of birds, Id. HA 564b11 sq.; of human beings, Ptol. Tetr. 64: Comp., Thphr. Fr. 183. Adv. -κῶς, ἔχειν Hsch. s.v. ὀχῶν.
ὀχευτικός, ή, όν, ardent à saillir, Arstt. G.A. 3, 1 ; Longæv. 5 ; H.A. 6, 9 ; Ath. 18d ||
Cp. -ώτερος, Ath. 391e.
ὀχευτικός, zum Bespringen geschickt, brünstig, geil, Arist. gen.anim. 3.1, u. Sp., auch adv.