ὁδοιπορικός
ὁδοιπορικός, of or for a traveller
ὁδοιπορ-ικός, ή, όν,
- of or for a traveller, ἐσθῆτες Plb. 31.14.6; ἵπποι Poll. 1.181: τὸ ὁ. (sc. βιβλίον) guide-book, Hieronym. Ep. 8.8, Gloss. Adv. -κῶς like a traveller, ἐσταλμένος Plu. Arat. 21.
ὁδοιπορικός, ή, όν, de voyage, de voyageur, Pol. 31, 22, 6 ; Hdn 5, 4, 12.
Étym. ὁδοιπόρος.
ὁδοιπορικός, ή, όν, zur Wanderung, Reise gehörig ; ἐσθῆτες, Reisekleider, Pol. 31.22.6 ; βιβλίον, Reisebeschreibung.
• Adv. ὁδοιπορικῶς , Plut. Arat. 21.
• Adv. ὁδοιπορικῶς , Plut. Arat. 21.