About Report a problem

Menu

ὁμοκλάω

ὁμοκλάω, call (to encourage, threaten)

Could not find ὁμοκλέομεν in Logeion dictionaries.

ὁμοκλέομεν present active indicative 1st plural, imperfect active indicative 1st plural of ὁμοκλάω

See ὁμοκλέομεν in Morpho

ὁμοκλ-άω, Ep. impf. 3 pl. ὁμόκλεον (as if from ὁμοκλέω, cf. ὁμοκλεῖ· ἀπειλεῖ, βοᾷ, Hsch.) and 3 sg. ὁμόκλᾱ (v. infr.): aor. ὁμόκλησα Hom. (v. infr.), S. El. 712; Ion. Iterat. ὁμοκλήσασκε (v. infr.):—
  • Ep. Verb, call or shout to, c. dat., either to encourage, ὁμόκλεον ἀλλήλοισι Il. 15.658: once in Trag., ἵπποις ὁμοκλήσαντες S. El. 712; or (more freq.), to upbraid, threaten, δεινὰ ὁμοκλήσας Il. 5.439, etc.; ὁμοκλήσας ἔπος ηὔδα 6.54, etc.; μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα 18.156; ὁ δʼ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα 24.248; μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ὁμόκλεον Od. 21.360: also c. dat. modi, ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ Il. 2.199; ὁμόκλησάν τʼ ἐπέεσσιν 23.363: c. inf., command loudly, call on one to do, 16.714. (Spir. asp. indicated by κέκλεθʼ ὁμοκλήσας Il. 20.365 (v.l. κέκλετʼ ὀμ-), spir. lenis by ὑπʼ ὀμοκλῆς Hes. Sc. 341, h.Cer. 88, Call. Del. 158: the former is perh. due to the mistaken idea of connexion with ὁμός.)

Saved

Recent