ὅρισμα
ὅρισμα, a boundary, limit
Could not find ὁρίσματα in Logeion dictionaries.
ὁρίσματα Noun: neuter nominative plural, Noun: neuter vocative plural, Noun: neuter accusative plural of ὅρισμα
ὅρισ-μα, Ion. οὔρ-, ατος, τό, (ὁρίζω)
- boundary, limit, Hdt. 2.17: and in pl., like ὅρια I, Id. 4.45, E. Hec. 16; ὅ. βαρβάρων against them, Id. IA 952: prov., Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρίσματα, of matters which should be kept apart, Trag.Adesp. 560.
ὅρισμα, ατος (τὸ) borne, frontière, limite : au sg. Hdt. 2, 17 ; d’ord. au pl. Hdt. 4, 45 ; Eur. Hec. 16, etc. ; Plut. M. 122c ; d’où territoire enfermé dans des limites, pays, contrée, Eur. Hipp. 1459 ||
➳ Ion. οὔρισμα, Hdt. 2, 17 ; 4, 45.
Étym. ὁρίζω.
ὅρισμα, τό, die Grenze ; Eur. oft, ἕως γῆς ὄρθʼ ἔκειθʼ ὁρίσματα, Hec. 16, πρὶν τὰ Τροίας εἰσβαλεῖν ὁρίσματα, Andr. 969, das Gebiet ; – übh. Bestimmung, Plut. sanit. tuend. im Anf. sagt χωρὶς γὰρ τὰ φιλοσόφων καὶ ἰατρῶν ὁρίσματα ὥσπερ μυσῶν καὶ Φρυγῶν, u. auch sonst wird das sprichwörtlich gewordene χωρὶς τὰ Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρίσματα angeführt, die oft über die Grenzen stritten.
ὅρισμα
ὁρίζω
- a boundary, limit, and in pl., boundaries, the borders, Hdt., Eur.