Ὀνητορίδης
Ὀνητορίδης, ου (ὁ)
1 le fils d’Onètôr, c. à d. Phrontis, Od. 3, 282 ||
2 Onètoridès, Béotien, Thc. 2, 2.
Étym. patr. de Ὀνήτωρ.
Ὀνητορίδης
- Patronymic of Phrontis-2 Od. 3.282.
Ὀνητορίδης : son of Onētor, Phrontis, Od. 3.282.