Logeion | ὀνικός

ὀν-ῐκός, ή, όν,

of or for an ass: μύλος ὀ., v. μύλος; ὀ. κτήνη, i. e. asses, PGen. 23.4 (i A. D.), BGU 912.24 (i A. D.); γόμος ὀ. OGI 629.30 (Palmyra, ii A. D.).

ὀνικός, ή, όν, d’âne ; ὀ. μύλος (= ὄνος), NT. Matth. 18, 6 ; Luc. 17, 2, meule à âne, pierre meulière,.

Étym. ὄνος.

ὀνικός -ή -όν [ὄνος] van een ezel, ezel-: μύλος ὀνικός molensteen NT Mt. 18.6.

ὀνικός, zum Esel gehörig, NT u. a.Sp., eselhaft.

Number of occurrences in NT: 2
Strong 3684

*† ὀνικός, -ή, -όν (< ὄνος),

of or for an ass: μύλος ὀ., Mt 18:6, Mk 9:42 (elsewhere only in π.; v. MM, xviii).†

ὀνικός ὀνῐκός, ή, όν

of or for an ass: ὀνικὸς μύλος, v. ὄνος III. 2.

ὀνικός

Saved

Recent