ὑπάλλαγμα
ὑπάλλαγμα, that which is exchanged
ὑπάλλ-αγμα, ατος, τό,
- that which is exchanged, νόμισμα ὑ. τῆς χρείας money is the exchangeable representative of demand, Arist. EN 1133a29; substitute, Thphr. ap. Porph. Abst. 2.27.
- 2 mortgaged property, PRyl. 177.13 (iii A.D.), etc.; expld. in AB 423 as = ἐνέχυρόν τι τῆς προικὸς ἀντάξιον—a usage censured by Phryn. 275.
ὑπάλλαγμα, ατος (τὸ) [ῠ] ce que l’on prend en échange d’une ch., comme l’argent en échange de la marchandise, Arstt. Nic. 5, 5, 11 ; Porph. Abst. 2, 27.
Étym. ὑπαλλάσσω.
ὑπάλλαγμα, τό, das verwechselte, vertauschte Ding, übh. was zum Austausch dient ; so νόμισμα, ὑπάλλαγμα τῆς χρείας, Geld, das Tauschmittel des gegenseitigen Bedarfs, Arist. Eth. Nic. 5.8. – Nach Phryn. 306 wurde es schlecht auch für ἐνέχυρον gebraucht.
ὑπάλλαγμα, ατος, τό,
- that which is exchanged, νόμισμα ὑπάλλαγμα τῆς χρείας money is the exchangeable representative of demand, Arist. from ὑπαλλάσσω