ὑπέρτερος

ὑπέρτερ-ος, α, ον, poet. Comp. from ὑπέρ (used also in late Prose):

• • I mostly of Place, over or above, upper, κρέʼ ὑπέρτερα flesh from the outer parts of a victim, outside pieces (opp. the σπλάγχνα or inwards), Od. 3.65, 470, cf. Arat. 576 (cf. Sch.): generally, higher, τὰ δʼ ὑ. νέρτερα θήσει Ζεύς Ar. Lys. 772 (hex.).
  • • 2 metaph., nobler, more excellent, εὖχος, κῦδος, Il. 11.290, 12.437; γενεῇ ὑ. 11.786 (where Eust. takes it as an Ion. form for νεώτερος, 884.33, cf. Archil. 28, and v. ὑπέρτατος II).
    • • b stronger, mightier, ἐξ ὑπερτέρας χερός S. El. 455.
    • 3 c. gen., victorious or triumphant over, δαΐων Pi. N. 4.38; ἀντιπάλων Wilcken Chr. 109.4 (iii B.C.), OGI 90.2 (Rosetta, ii B.C.); ἡμῶν γε . . Νέμεσίς ἐσθʼ ὑ. A. Fr. 266, cf. E. Med. 921; εἰ τἄδικʼ ἔσται τῆς δίκης ὑ. Id. El. 584; πρᾶγμα καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον θήσομαι I will prefer above . ., Pi. I. 1.2, cf. P. 2.60; εἴ τι τῶνδʼ ἔχοις ὑ. better than . ., A. Ch. 105; τὰ πάντα, χὤτι τῶνδʼ ὑ. Id. Fr. 70; οὐδὲν οἶδʼ ὑ. nothing further, S. Ant. 16.
  • II of Time, longer, ζωὴν ζήσω δορκάδος ὑπερτέραν Aesop. 16b.
  • III neut. as Adv., μάντεων ὑ. better than . ., S. Ant. 631, cf. A. Th. 530:— also -έρως, Apollon. Lex.; -έρω Them. Or. 11.152c; cf. ἀνωτέρω.—A second Comp. form ὑπερτερώτερος is cited from A. (v. Nauck ad Fr. 434), whence it is conjectured by Weil for ὑπερβατώτερα in Ag. 428 (lyr.): cf. ὑπέρτατος fin.

ὑπέρτερος, Kompar. von ὑπέρ, darüber befindlich, obenan ; κρέʼ ὑπέρτερα, Fleisch von den äußern Teilen des Opfertieres, im Ggstz der σπλάγχνα, Od. 3.65, 470 (vgl. Plut. Symp. 5.8.3); höher, vorzüglicher, vortrefflicher, κῦδος, εὖχος, Il. 11.290, 12.437 ; λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδʼ ἔχοις ὑπέρτερον Aesch. Ch. 103 ; u. adv., Spt. 512 ; χείρ, siegend, Soph. El. 447 ; ἔφρασας ὑπερτέραν τᾶς πάρος ἔτι χάριτος 1256 ; οὐδὲν οἶδʼ ὑπέρτερον, Nichts weiter, Ant. 16 ; aber τάχʼ εἰσόμεσθα μάντεων ὑπέρτερον 627 ist = besser od. sicherer ; γενεῇ ὑπέρτερος, höher, vornehmer von Geburt, von Geschlecht, Il. 11.786 τέκνον ἐμόν, γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς, πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι· βίῃ δʼ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων ; Archilochos verstand »Achill ist jünger, du bist älter«, und nannte deshalb die jüngere Tochter des Lykambes Λυκάμβεος παῖδα τὴν ὑπερτέρην, s. Schol. Aristonic., Archiloch. frgm. 17 Liebel ; auf Grund der Stelle des Archilochos wurde dann behauptet, ὑπέρτερος in der Bedeutung »jünger« sei Ionisch, s. zu Il. 11.786 die Scholl., in deren einem, B bei Bekker, ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντά φησιν. Ἴωνες δὲ τὸν μετέωρον, statt μετέωρον zu lesen ist νεώτερον ; in der Bedeutung »älter« gebrauchen ὑπέρτερος die Tragiker, vgl. ὑπέρτατος ; mächtiger, πρᾶγμα ἀσχολίας ὑπέρτερον θήσομαι Pind. I. 1.2, vgl. P. 2.60 ; ἴδοιμʼ ὑμᾶς ἐχθρῶν τῶν ἐμῶν ὑπερτέρους Eur. Med. 921, u. öfter ; Ar. vrbdt ὑπέρτερα νέρτερα θεῖναι, Lys. 772, das Oberste zu unterst lehren ; auch in sp. Prosa, ὑπέρτερόν τί τινος ποιεῖν Plut. Timol. 22.
Bei Hesych. finden sich hiervon wieder Komparat. ὑπερτερέστερος u. ὑπερτερώτερος.

ὑπέρτερος

[comp. fr. ὑπέρ.]

• • 1

    Relating to the upper hand or victory : εὖχος (the glory of victory) Il. 11.290.

    So κῦδος Il. 12.437, Il. 15.491, 644.

  • 2

    Of higher rank, one’s superior : γενεῇ ὑ. Il. 11.786.

  • 3

    In reference to position in relation to a centre, on the outside, the outside . . .: κρέα (the fleshy muscular parts as opposed to the entrails) Od. 3.65=470 = Od. 20.279.

ὑπέρτερος, ὑπέρτατος, ὑπερώτατος (ὑπέρτερον, -οι; -ον acc.: ὑπέρτατος, -ον, -ε, -ους; -ᾳ, -αν, -αις, -ας; -ον nom., voc.: ὑπερώτατα nom.)

• • a comp., superior εἰ δέ τις ἤδη κτεάτεσσί τε καὶ περὶ τιμᾷ λέγει ἕτερόν τινʼ γενέσθαι ὑπέρτερον P. 2.60 σφόδρα δόξομεν δαίων ὑπέρτεροι ἐν φάει καταβαίνειν N. 4.38 τὸ τεόν, χρύσασπι Θήβα, πρᾶγμα καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον θήσομαι I. 1.2
  • b superl., sovereign, preeminent
  • • α of things, πόσις ὁ πάντων Ῥέας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον (byz.: ὕπατον ἐχοίσας παῖς θρόνον codd.) O. 2.77 λέγονται μὰν βροτῶν ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν P. 3.89 βουλᾶν τε καὶ πολέμων ἔχοισα κλαῗδας ὑπερτάτας P. 8.4 ἀνορέαις ὑπερτάταις N. 3.20 χρεῖαι δὲ παντοῖαι φίλων ἀνδρῶν· τὰ μὲν ἀμφὶ πόνοις ὑπερώτατα N. 8.43 κείνοις δʼ ὑπέρτατον ἦλθε φέγγος Pae. 2.68 ἀκτὶς ἀελίου ἄστρον ὑπέρτατον Pae. 9.2 Νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατον ὑπερτάτᾳ χειρί fr. 169. 4.
    • β of pers. ἐλατὴρ ὑπέρτατε Ζεῦ O. 4.1 ὑπερτάτους ἥρωας P. 8.27 Σαοκλείδαʼ, ὃς ὑπέρτατος Ἁγησιμάχοιʼ ὑέων γένετο (contra Σ, ἀντὶ τοῦ πρεσβύτερος) N. 6.21
    • γ ὑ]περτάτᾳ ι[ Πα. 8A. a. 4. ὑπερτατ[ Πα. 12. a. 10. ὑπερτάταν[ Pae. 15.10

ὑπέρτερος (comp. from ὑπέρ): higher; then superior, better, more excellent; outer (flesh), Od. 3.65.

ὑπέρτερος, α, ον poet. comp. from ὑπέρ

• • Iover or above, upper, κρέα ὑπέρτερα flesh from the outer parts of a victim, opp. to the σπλάγχνα or inwards, Od.
  • • 2metaph. higher, nobler, more excellent, Il.: stronger, mightier, Soph.
    • 3c. gen. victorious or triumphant over, Pind., Eur.; οὐδὲν οἶδʼ ὑπέρτερον I know nothing further, more certain, Soph.
  • IIneut. as adv., better than, c. gen., Soph.