ὑπέρκοπος
ὑπέρκοπος, overstepping all bounds, extravagant, arrogant
Could not find ὑπερκόπῳ in Logeion dictionaries.
ὑπερκόπῳ masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of ὑπέρκοπος
ὑπέρκοπ-ος, ον: (κόπτω, cf. παράκοπος):—
- overstepping all bounds, extravagant, arrogant, δόρυ A. Th. 455 (lyr.); ὑπέρκοπον μηδέν ποτʼ εἴπῃς αὐτὸς ἐς θεοὺς ἔπος S. Aj. 127. Adv. -πως extravagantly, excessively, οἱ δʼ ὑ. ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα A. Ch. 136; and Grotius’ cj. ὑπερκόπως (for -κότως) is generally received in Id. Ag. 468 (lyr.), τὸ δʼ ὑπερκόπως κλύειν εὖ.—Since ὑπέρκοπος is required by the metre in the above passages, whilst in those cited under foreg. (exc. Men. l.c.) either ὑπέρκομπος or ὑπέρκοπος might stand, Blomf. proposed to read -κοπος everywhere in Trag.
- II overtired, worn out, ὑ. γενομένη [ἡ πάρδαλις] Arist. Mir. 831a9, cf. Poll. 5.84.
ὑπέρ·κοπος, ος, ον :
1 qui se fatigue outre mesure, épuisé de fatigue, Arstt. Mir. 6 ||
2 qui dépasse le but, ou p.-ê. trop tranchant, d’où orgueilleux, arrogant, présomptueux, Eschl. Sept. 455 ; Soph. Aj. 127.
Étym. ὑ. κόπτω.
ὑπέρκοπος, eigtl. überschreitend, bes. Maß und Ziel, dah. übermütig, zügellos, δόρυ Aesch. Spt. 437, u. adv., Ch. 134 ; ὑπέρκοπον μηδέν ποτʼ εἴπῃς αὐτὸς εἰς θεοὺς ἔπος Soph. Aj. 127.
ὑπέρκοπος ², übermüde, ganz entkräftet (?).
ὑπέρκοπος
ὑπέρ-κοπος, ον,
κόπτω
- overstepping all bounds, extravagant, arrogant, Aesch., Soph.:—adv. -πως, excessively, Aesch.