ὑπερκρίνομαι
ὑπερκρίνομαι, to be judged superior
ὑπερ-κρίνομαι [ῑ], Pass.,
- to be judged superior, Aq. Ps. 50(51).6, Phryn. PS p.119 B.
ὑπερ·κρίνομαι [ῑ] être jugé supérieur (en beauté, en talent, etc.) Aqu. Ps. 50, 5.