ὑπερπαίω
ὑπερπαίω, to overstrike, surpass, exceed
Could not find ὑπερπεπαικός in Logeion dictionaries.
ὑπερπεπαικός perfect active participle neuter accusative singular, perfect active participle neuter nominative singular, perfect active participle neuter vocative singular of ὑπερπαίω
ὑπερπαίω, mostly used in pf. -πέπαικα,
- overstrike, surpass, exceed, c. gen., πολὺ δʼ ὑπερπέπαικεν τούτων Ar. Ec. 1118: c. acc., τοσοῦτον ὑπερπέπαικας πλούτῳ τοὺς ἄλλους D. 50.34, cf. Plb. 14.5.14, J. Ap. 1.34, Luc. Im. 9, Aristocl. ap. Eus. PE 15.2, Hld. 7.9, Iamb. in Nic. p.32 P.; τὰ -παίοντα χρήματα Supp.Epigr. 3.509 (Thrace, iii A.D.).
ὑπερ·παίω (d’ord. au prés. et surt. au pf. ὑπερπέπαικα) l’emporter sur (litt. frapper sur) gén. Ar. Eccl. 1118 ; τινί τινα, Dém. 1217, 18, sur qqn en qqch. ; cf. Pol. 14, 5, 14 ; Luc. Im. 9, etc.
ὑπερπαίω, (παίω), überschreiten, übertreffen, τινός, Ar. Eccl. 1118 ; Ath. XII.538b ; ὑπερπέπαικας τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πλούτῳ Dem. 50.34 ; τὸ γεγονὸς ὑπερεπεπαίκει τῇ δεινότητι πάσας τὰς προειρημένας πράξεις Pol. 14.5.14 ; Sp., wie Luc. Catapl. 27.
ὑπερπαίω
mostly in perf. -πέπαικα
- to overstrike, i. e. to surpass, exceed, c. gen., Ar.; c. acc., Dem.