ὑπερπετής
ὑπερπετής, flying over
ὑπερπετής, ές,
- flying over or above, τοῦ τείχους ὑπερπετῆ γιγνόμενα τὰ βέλη Aen.Tact. 32.10; βέλη ὑ. τῶν πρωτοστατῶν φερόμενα darts flying over their heads, Plb. 18.30.3, cf. 8.7.3, D.S. 14.23; ὑ. ὄρνεις Str. 5.4.5; τὸ ὑ. all that flies over, Id. 15.1.38; ὑ. πνεῖν, of winds, Id. 15.3.10: metaph., high-flying, Luc. Pr.Im. 17.
- II stretching beyond, reaching high, θωράκια Plb. 8.4.4; φάλαγξ outflanking, D.H. 9.11: c. gen., ὑ. τῆς πνοῆς far above, D.S. 17.7; κορυφὴ -εστέρα τῆς καμήλου reaching higher, Str. 16.4.16; ἐὰν βίᾳ τις τὸ κλύσμα ἐνθλίβων ὑπερπετὲς αὐτὸ ποιήσῃ too high, Mnesith. ap. Orib. 8.38.9.
ὑπερ·πετής, ής, ές :
I qui vole par-dessus, gén. Pol. 18, 13, 8, etc. ; abs. Str. 244 ; DS. 14, 23 ; Plut. Marc. 16 ||
II qui s’élance au-dessus de, plus élevé que, gén. DS. 14, 23 ; d’où :
1 p. ext. très élevé, très haut, Pol. 8, 6, 4 ; Str. 775 ||
2 p. anal. qui se répand au delà de, qui déborde le flanc d’une armée, DH. 9, 11 ||
III qui vole ou souffle des régions élevées, Str. 731 ||
Cp. ὑπερπετέστερος, Str. 775.
Étym. ὑ. πέτομαι.
ὑπερπετής, ές, darüber weg-, hinausfliegend, hochfliegend, übh. hoch gelegen, sich darüber hinauserstreckend, Dion.Hal. 9.11 ; über den Kopf gehend, θωράκια Pol. 8.6.4.
ὑπερπετής
ὑπερ-πετής, ές
- flying over or above, Strab.:—metaph. high-flying, Luc.