ὑπερτέλλω
ὑπερτέλλω, to appear above
Could not find ὑπερτέλλοντα in Logeion dictionaries.
ὑπερτέλλοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ὑπερτέλλω
ὑπερτέλλω,
- rise over or above, ὁ ἥλιος ὑπερτείλας the sun when he has risen above the horizon and reached a certain height, Hdt. 3.104; φλὸξ -τέλλουσα γῆς E. Fr. 772; τοὺς -τείλαντας ἐκ γαίας sprung from the ground, Id. Ph. 1007: c. gen., φαρέων μαστὸς ὑπερτέλλων appearing above her dress, Id. Or. 841 (lyr.); κορυφῆς ὑπερτέλλων πέτρος the stone hanging over the head [of Tantalus], ib. 6, cf. AP 5.235 (Paul.Sil.): rarely c. dat., ib. 9.656 (v/vi A.D.); ὥρα ὥρας μυρία (fort. μορίῳ) ὑπερτείλασα Vett.Val. 343.16:—also in Med., Opp. H. 5.126.
ὑπερ·τέλλω (ao. ὑπερέτειλα) s’élever ou se montrer au-dessus, Anth. 5, 236 ; en parl. du soleil qui s’élève au-dessus de l’horizon, Hdt. 3, 104 ; τινός, Eur. Or. 839 ; τινί, Anth. 9, 656 ; τι, Anth. 8, 178, de qqe ch. ||
Moy. m. sign. Opp. H. 5, 126.
ὑπερτέλλω, darüber erscheinen, sich zeigen, aufgehen ; ὑπερτείλας ὁ ἥλιος, die Sonne, die sich bereits über den Horizont erhoben, eine gewisse Höhe erreicht hat, Her. 3.104 ; τινός, Eur. Phoen. 1009, wie ματρὸς φαρέων μαστὸν ὑπερτέλλοντʼ ἐσιδών, Or. 839. – Med., Opp. Hal. 5.126.
ὑπερτέλλω
fut. -τελῶ
- to appear above, ὑπερτείλας ὁ ἥλιος the sun when he is well above the horizon, Hdt.; ὑπ. ἐκ γαίας to start from the ground, Eur.; c. gen., φαρέων μαστὸς ὑπερτέλλων appearing above her dress, Eur.; κορυφῆς ὑπερτέλλων πέτρος hanging over the head [of Tantalus], Eur.