ὑπερτερέω
ὑπερτερέω, surpass
ὑπερτερ-έω,
- surpass, ὁ θεὸς δυνάμει πάντων ὑ. Them. Or. 13.170a; εἴς τι Sch. Luc. Pro Merc.Cond. 12.
- 2 Astrol., = καθυπερτερέω, Cat.Cod.Astr. 2.171.
ὑπερτερέω-ῶ, être supérieur à, gén. Thém. 170a.
Étym. ὑπέρτερος.
ὑπερτερέω, darüber sein, ein ὑπέρτερος, höher, besser sein, übertreffen, = ἐπικρατέω, S.Emp. adv.phys. 2.82.