ὑπερφαλάγγησις
ὑπερφαλάγγησις, outflanking of the enemy’s line on both wings
ὑπερφᾰλάγγ-ησις, εως, ἡ,
- outflanking of the enemyʼs line on both wings, ib. Arr. Tact. 29.8, 9, cf. ὑπερκέρασις:—so ὑπερφᾰλαγγ-ίωσις, Anon. ap. Suid.; and ὑπερφᾰλάγγ-ωσις, An.Ox. 3.163.
ὑπερφαλάγγησις, εως (ἡ) [φᾰ] extension de la ligne de bataille de manière à déborder l’ennemi, El. tact. 29, 9 ; cf. ὑπερκέρασις.
Étym. ὑπερφαλαγγέω.