ὑποκριτικός
ὑποκριτικός, suited for speaking or delivery
Could not find ὑποκριτικά in Logeion dictionaries.
ὑποκριτικά neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ὑποκριτικός
ὑπο-κρῐτικός, ή, όν,
- belonging to ὑπόκρισις II, skilled therein, ἔστι φύσεως τὸ ὑ. εἶναι having a good delivery, Arist. Rh. 1404a15.
- 2 suited for speaking or delivery, λέξις -κωτάτη ib. 1413b9, cf. Demetr. Eloc. 193: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of delivery, Arist. Rh. 1404a13, Po. 1456b10, al. (but, the actorʼs art, Hp. Vict. 1.24 (v.l. ὑποκριταί), Phld. Mus. p.91 K., Gal. Thras. 27). Adv. -κῶς Chamael. ap. Ath. 9.407a.
- 3 metaph., acting a part, pretending to, ὑ. τοῦ βελτίονος Luc. Alex. 4, cf. Vett.Val. 42.25, al. Adv. -κῶς Id. 38.19.
ὑποκριτικός, ή, όν [ῐτ]
1 qui concerne les comédiens ou l’art du comédien, D. Phal. §§ 193, 195 ; DL. 3, 101 ; ἡ ὑποκριτική (s. e. τέχνη) Arstt. Rhet. 3, 1, 7 ; Poet. 19, 7, etc. ; Démétr. sceps. (Ath. 80d) ; Plut. M. 613a ; DL. 3, 101, l’art du comédien ||
2 qui convient à un comédien, Arstt. Rhet. 3, 12, 2 ||
3 propre à être comédien, Arstt. Rhet. 3, 1, 7 ||
4 qui feint, gén. Luc. Alex. 4 ||
Sup. -ώτατος, Arstt. Rhet. 3, 12, 2.
Étym. ὑποκριτής.
1. acteer-, voordrachts-:
2. veinzend, voorwendend,
ὑποκριτικός, ή, όν, schauspielerisch, zur Kunst des Schauspielers gehörig, geschickt ; Arist. rhet. 3.1 ; λέξις 3.12 ; ἡ ὑποκριτική, sc. τέχνη, Schauspielerkunst, DL. 3.101 ; – heuchlerisch, zur Verstellung geneigt, den Schein annehmend, ψυχὴ ὑποκριτικὴ τοῦ βελτίονος Luc. Alex. 4.
ὑποκριτικός
ὑποκρῐτικός, ή, όν
- 1belonging to ὑπόκρισις (II), having a good delivery, Arist.
- 2suited for speaking or delivery, ὑποκριτικωτάτη λέξις Arist.: ἡ -κή (sc. τέχνη) , the art of delivery, Arist.
- 3metaph. pretending to a thing, c. gen., Luc.