ὑποφθάνω

ὑποφθάνω [ᾰ], aor. ὑπέφθην A.R. 4.307; part. ὑποφθάς Il. 7.144; also in Med. aor. part. (v. infr.): later aor. 1 ὑπέφθᾰσα (v. infr.):—

• haste before, be or get beforehand, ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησεν getting beforehand he pierced him through the middle, Il. l.c.; ἔγραψεν ὑποφθάσας Plu. Pomp. 21:—also in part. Med., κτεῖνεν ὑποφθάμενος Od. 4.547.
• • II c. acc., to be beforehand with one, A.R. l.c., Plu. Aem. 26, etc.:—Med., τὸν ὑποφθαμένη φάτο μῦθον Od. 15.171, cf. AP 9.227 (Bianor).

ὑποφθάνω, (φθάνω), zuvoreilen, zuvorkommen, eher tun ; ὑποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησεν, er durchbohrte ihn eher, Il. 7.144 ; u. im med., ὑποφθάμενος κτεῖνεν Od. 4.547 ; auch c. accus., τὸν ὑποφθαμένη φάτο μῦθον, ihm zuvorkommend, eher als er, 15.471 ; δεσμόν, Bian. 2 (IX.227). Auch in sp. Prosa, ὑποφθάσας τοὺς Ῥωμαίους Plut. Aem. 26.

†ὑποφθάνω

[ὑπο- 12.]

Aor. pple. ὑποφθάς Il. 7.144.

Aor. pple. mid. ὑποφθάμενος Od. 4.547.

Fem. ὑποφθαμένη Od. 15.171.

In act. and mid., to anticipate : τὸν ὑποφθαμένη φάτο μῦθον (getting in her word first) Od. 15.171.

Absol., to be beforehand in doing something : ὑποφθὰς δουρὶ περόνησεν (getting in his blow first) Il. 7.144. Cf. Od. 4.547.

ὑποφθάνω , aor. 2 part. ὑποφθάς, mid. aor. 2 part. ὑποφθάμενος: be or get beforehand, anticipate.

ὑποφθάνω aor2 ὑπ-έφθην inf. ὑπο-φθῆναι part. -φθάς mid. part. -φθάμενος

• • Ito haste before, be or get beforehand, Il.; ὑποφθάμενος κτεῖνεν Od.
  • IIc. acc. to be beforehand with one, Plut.; Mid., τὸν ὑποφθαμένη φάτο μῦθον Od.