ὑπόφαυτις Save Bailly 2024 Pape ὑπόφαυτις, ιος (ἡ) éol. c. ὑπόφασις, Pd. P. 2, 140 conj. p. ὑποφᾶτις. ὑπόφαυτις, ιος, ἡ, äol. = ὑπόφασις ; so διαβολιᾶν ὑποφαύτιες, heimliche Einflüsterung der Verleumdungen, Pind. P. 2.76, nach Böckhs Emend., s. ὑποφᾶτις.