ὡρισμένως
ὡρισμένως, definitely
ὡρισμένως, Adv., (ὁρίζω)
- definitely, Arist. Cat. 8a36, b17, Top. 159b1, Metaph. 1020b33, Plb. 10.46.10, S.E. M. 7.336; with the definite article, Chrysipp.Stoic. 2.102; regularly, Sor. 1.95.
ὡρισμένως, adv. d’une manière déterminée, Arstt. Categ. 7, 31 et 34 ; Top. 8, 5, 2 ; Metaph. 4, 15, 2 ; Pol. 10, 46, 10, etc.
Étym. ὡρισμένος, part. pf. pass. d’ὁρίζω.
ὡρισμένως, adv. part. perf. pass. von ὁρίζω, genau bestimmt, Pol. 10.46.10.