ὡριαῖος
ὡριαῖος, an hour long
ὡριαῖος, α, ον, (ὥρα (C) A.II)
- an hour long, διάστημα Hipparch. 3.5.4, al., cf. S.E. M. 5.63, Ptol. Geog. 1.11.1, al.; μέγεθος Vett.Val. 22.4.
ὡριαῖος, α, ον, qui dure une heure, Sext. M. 563 ; Ptol. 1, 11, 1 ; 1, 14, 10 ; 1, 23, 1 ; subst. τὰ ὡριαῖα, Ptol. 1, 15, 5 ; 1, 17, 2, les heures.
Étym. ὥρα.
ὡριαῖος, eine Stunde lang, διάστημα Ptolem.