ῥυταγωγεύς
ῥυταγωγεύς, the rope of a horse’s halter
ῥῡτᾰγωγεύς, έως, ὁ,
- rope of a horseʼs halter, X. Eq. 7.1, Poll. 10.55; cf. ῥυτήρ (A) 2b.
ῥυτ·αγωγεύς, έως (ὁ) [ῡᾰ] bride d’un cheval, Xén. Eq. 7, 1.
Étym. ῥυτά, ἄγω.
ῥυταγωγεύς, [ῡ], ὁ, das Seil am Halfter, woran das Reitpferd geführt ward, Xen. equit. 7.1 ; s. auch ῥυτήρ.
ῥυταγωγεύς
ῥῡτ-ᾰγωγεύς, έως, ὁ,
- the rope of a horseʼs halter, Xen.