Androna
Andrōna, æ, f. , ville de Syrie : Anton. 195, 2.
Galeries. Papias :
Dum quendam pauperem in angustis Andronarum recessibus inveniri mortuum contigisset.Concilium Carthag. II. can. 47. et Atto Episc. in Capitul. cap. 44 :
Clericus per plateas et Andronas... non ambulet.Hincmarus Rem. in Opusc. 55. Capitulor. cap. 45 :
Pro motibus incompositi animi tui, undecunque et per Andronas de hora in horam appellas.Petrus Damiani lib. 3. Epist. 4 :
Pecunia per regiones, Andronas, vel angiportus erogatur.Utitur et lib. 8. Epist. 11. ut et Thomas Archid. in Historia Salonitana cap. 40.
Et fugerunt prædicti de parte Imperii per Andronas ; et nullus eorum audebat apparere.
itinera, quæ inter duas aulas media sunt interposita,
Ο ΔΑΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝΑ ΩΡΑΣΙΟϒ Μ Β ΕϒΕΡΓΕΣΙΑΣ ΕΝΕΚΕΝ ΘΕΟΙΣ ΠΑΣΙ.Est etiam
Andron, atrium, seu locus domicilii longitudine angustior, in quo viri plurime morabantur, auctore Sexto Pompeio. Vide Nicetam in Manuele lib. 3. n. 4. in Alexio Man. F. n. 6.
l'Androune dou four, id est, Angiportus seu arctior via qua ad furnum itur.
Cujus tales dicuntur confines ... ab aliis duobus lateribus sunt viæ publicæ cum medietate Andronæ sive muri, positæ vel positi inter ipsam domum venditam, et ipsam medietatem ejusdem Andronæ, sive muri.Utuntur etiamnum Itali pro atrio. Academici Cruscani :
Androne, andito o terrenodonde dalla porta di fuore si va al cortile, od alla scala della casa.
Nam resolutis poplitibus, cruribusque extensis recipit corpus suum ex medio totum, pulsansque ostiolum Andronæ, quæ super carrucam erat, rogabat sibi aperiri.
Androuno, occurrit in Stat. Mutin. rubr. 25. pag. 4. v° :
Omnia capita Andronarum civitatis claudi debeant et murari de bono muro calcinæ.Ita et in Stat. ann. 1381. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 47. col. 2 :
Item ordinavit idem commissarius, quod quædam Androna, quæ est prope portale decaneriæ foras, muretur et impleatur lapidum.Hinc ab
Antrum, non absurde deduci potest hujusce vocis origo.
Ichisa Græco