argutus
argutus, active, quick, expressive, lively, wordy
BWL
very pointed words
Frieze-Dennison Vergil
➳.
- 1. scherp, expressief, sprekend, levendig [oculi];
- 2. (a) (poët.) schel, galmend; ruisend; tjilpend; sjirpend; suizend [ilex; nemus (galmend v.h. gezang v. herders); aves; hirundo; cicada; forum rumoerig; dolor schelle jammerklacht; serra krassend]; (b) zangerig, met heldere stem [poëta];
- 3. welbespraakt; praatziek; ➤ litteras quam argutissimas mittere (Cic.) met zo veel mogelijk roddels;
- 4. (v. reuk en smaak) scherp, doordringend, penetrant [odor; sapor];
- 5. (omen; exta) duidelijk, sprekend, betekenisvol;
- 6. (a) intelligent, scherpzinnig, geestig [sententiae; dicta; orator]; ➤ -e disputare; (b) (pejor.) sluw, slim, doortrapt [meretrix; calo].
多言者。聰巧。斯文。好聽。快。— odor 切香。 Sedulitas nimis arguta 假意殷勤。Manus arguta 動手卽見心。Oculi arguti 盼目則見情。Argutum caput 伶俐之人。Arguta exta 大先兆犧牲之腑。Argutae aves 恒嗚之烏。
Suggest a Translation
See an image
- P. of arguo, active, quick, expressive, lively: manus: oculi: caput (of a horse), graceful, V.— To the hearing, piercing, sharp, shrill(poet.): hirundo, chirping, V.: ilex, rustling, V.: nemus, echoing with song, V.: Neaera, melodious, H.: serra, grating, V.: pecten, rattling, V.— Of style, explicit, detailed: litterae. — Of omens, distinct, clear, striking: argutissima exta: omen, Pr.—Sagacious, acute, witty, bright: in sententiis argutior: poema argutius: acumen, H.—Cunning, sly, artful: calo, H.
-
…tua quod peperit nobis iniuria curas quae solum tacitis cognita sunt foribus. omnia consuevi timidus perferre superbae iussa neque arguto facta dolore queri. pro quo divini fontes et frigida rupes et datur inculto tramite dura quies ; et quodcumque…
Propertius, Elegies
-
…has inter gravibus cogor deflere querelis, supplicis a longis tristior excubiis. ille meos numquam patitur requiescere postis, arguta referens carmina blanditia Ianua vel domina penitus crudelior ipsa, quid mihi tam duris clausa taces foribus cur numquam reserata…
Propertius, Elegies
-
…fontes et frigida rupes et datur inculto tramite dura quies ; et quodcumque meae possunt narrare querelae, cogor ad argutas dicere solus avis. sed qualiscumque es resonent mihi Cynthia silvae, nec deserta tuo nomine saxa vacent. Non…
Propertius, Elegies
-
…illi solent, quocumque in loco, quoscumque inter homines visum est, de rebus aut difficillimis aut non necessariis argutissime disputare. Hoc nos ab istis adulescentibus facere inviti et recusantes heri coacti sumus. Tum Catulus ne Graeci quidem…
Cicero, de Oratore
-
…ac virili, non ab scaena et histrionibus, sed ab armis aut etiam a palaestra ; manus autem minus arguta, digitis subsequens verba, non exprimens ; bracchium procerius proiectum quasi quoddam telum orationis ; supplosio pedis in contentionibus…
Cicero, de Oratore
-
…et verborum copia alitur et eorum constructio et numerus liberiore quadam fruitur licentia. datur etiam venia concinnitati sententiarum et arguti certique et circumscripti verborum ambitus conceduntur, de industriaque non ex insidiis sed aperte ac palam elaboratur, ut verba…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…potius quam ipse per se, cur tanto post potius quam continuo queri maluerit. si mihi ad haec acute arguteque responderit, tum quaeram denique ex quo iste fonte senator emanet. nam si ipse orietur et nascetur ex sese…
Cicero, pro Caelio
-
…quod genus erat orationis Asiaticum adulescentiae magis concessum quam senectuti. Genera autem Asiaticae dictionis duo sunt unum sententiosum et argutum, sententiis non tam gravibus et severis quam concinnis et venustis, qualis in historia Timaeus, in dicendo autem…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…tamque praeclara in omnes partes motusque diffusa quid habere potest commune non dicam gallinaceum fel sunt enim, qui vel argutissima haec exta esse dicant, sed tauri opimi iecur aut cor aut pulmo quid habet naturale, quod declarare possit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. sed multum interest inter hoc dicendi genus et superiora. Qui in illo subtili et acuto elaboravit ut callide arguteque diceret, nec quicquam altius cogitavit, hoc uno perfecto magnus orator est, et si non maximus ; minimeque…
M. Tullius Cicero, Orator