collatus
collātus (conl-), a, um, Part., from confero.
collātus (conl-), ū s, m. [confero], a bringing together (perh. only in the foll. exs.; only in the abl.).
- I Of weapons in war, i.e. an attack: in collatu, in the affray, Auct. B. Hisp. 31.—
- II A contributing, trop., to knowledge, teaching: alicujus collatu aliquid discere, Censor. de Die Nat. 1, 8.
collātus, Abl. ū, m. (confero), das Zusammentragen, I) das feindliche Zusammentreffen, der Zusammenstoß, in collatu (sc. armorum), Auct. b. Hisp. 31, 2. – II) übtr., die Mitteilung, der Gedankenaustausch, Censor. 1. § 8.
1 collātus, a, um, part. de confero.
2 collātŭs, (16) ūs, m. (confero), combat : B. Hisp. 31, 2 || conférence, enseignement : Censor. 1, 8.
collatus , a, um. perf. p. v. confero.
Collatis viribus 各兵馬相協。Collata dextra vel collato marte praeliari 兩相敵手而交戰。Collatis signis pugnare 打總仗。三軍混戰。Pecunia collata 簽題之錢。
Suggest a Translation
See an image
Collatis viribus 各兵馬相協。Collata dextra vel collato marte praeliari 兩相敵手而交戰。Collatis signis pugnare 打總仗。三軍混戰。Pecunia collata 簽題之錢。
Suggest a Translation
See an image
Isti autem convenerunt unatim et Collati fuerunt unatim, ut dicitur ;id est, quasi
Collaseu glutine conjuncti.
conlātus (coll-)
- P. of confero.