Gallice
Gallĭce, adv., v. 1. Galli, II. B. fin.
Gallicē, Adv., s. 1. Gallīno. C.
defalta vocaturnun plevin ~e
de articulis qui subnotati sunt ~e in hoc libro:porco ke li reis dengleterre ‥
maleficus proditor, sciens loqui ~e, accessit ad curiam
de litteris ‥ ~e scriptis
inventa fuerunt de bonis ‥ Templariorum apud Clontarf’ bona subscripta: ‥ unus liber Galice scriptus de ewangelicis et Bruto Angl’ precii j m.
perfecte ~e sicut Anglice loqui cepit(
presentavit pape ‥ literas populi ~e scriptas
‘ventis aurum’ ‥ ex significatione istius termini ‘aura’, quando accipitur pro vento, ~e(or , quibus junctis faciunt ‘Wyndesor’
ecclesiam Albe Religionis que Parisius vocatur ~eles Blans Manteaux
non erant de militari ordine ‥ et tercius eorum ~e loqui non noverat
[Hispanie orator ] ~e non minus facete quam prudenter respondit
Gallĭcē, à la manière des Gaulois, en langue gauloise : Gell. 11, 7, 4.