About Report a problem

Menu

genius

genius, a tutelar deity, genius

Frieze-Dennison Vergil

genius , iī, m.: the birth-spirit; a tutelar deity, or guardian genius, 5.95. (genō, gignō)

Could not find Genii in Logeion dictionaries.

Genii Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine genitive singular of genius

See Genii in Morpho

gĕnĭus, i (voc. geni, Tib. 4, 5, 9 M. dub.), m. [root GEN, gigno; prop., the superior or divine nature which is innate in everything, the spiritual part, spirit; hence], the tutelar deity or genius of a person, place, etc. (cf.: lares, penates).
  • I In gen.: genium dicebant antiqui naturalem deum uniuscujusque loci vel rei aut hominis, Serv. Verg. G. 1, 302; cf. Voss ad loc.; Verg. A. 5, 95; Juv. 6, 22; Liv. 21, 62, 9; Mart. 7, 12, 10: eundem esse genium et larem, multi veteres memoriae prodiderunt, in queis etiam Granius Flaccus, Censor. de Die Nat. 3, 2; Prud. adv. Symm. 2, 369; 444: scit Genius, natale comes qui temperat astrum, Naturae deus humanae, mortalis in unum Quodque caput, vultu mutabilis, albus et ater, Hor. Ep. 2, 2, 187: genius tuus malus, Flor. 4, 7, 8. —In urgent petitions and in oaths appeals were made to the Genius of the person addressed, or to that of some eminent person: te per Genium ... Obsecro et obtestor, Hor. Ep. 1, 7, 94; cf. Sen. Ep. 12, 12; Tib. 4, 5, 8; Suet. Calig. 27; Dig. 12, 2, 13, § 6.— On festal occasions the Genius was propitiated: cras Genium mero Curabis et porco bimestri, Hor. C. 3, 17, 14; id. Ep. 2, 1, 144; id. A. P. 210; Pers. 2, 3; Ov. Am. 1, 8, 94 et saep.; cf. Tib. 1, 7, 49: magne Geni, cape dona libens votisque faveto, id. 4, 5, 9: acceptus Geniis December (because the Saturnalian festivals occurred in it), Ov. F. 3, 58: genium loci ... precatur, Verg. A. 7, 136: GENIO LOCI, Inscr. Orell. 343 sq.; 1697; 1701: COLONIAE, ib. 367; 1693 sq.: MVNICIPII, ib. 689; 1690 sq.: CVRIAE, ib. 1120: FORI VINARII, ib. 4087: THEATRI, ib. 1713: Lateranus deus est focorum et Genius, Arn. 4, 6 et saep.: Priapi, Petr. 21, 7: Famae, Mart. 7, 12, 10: JOVIS, Inscr. Orell. 1730; 2488: DEORVM, ib. 1730.—
  • II In partic.
    • A With respect to the enjoyment of life.
      • 1 The spirit of social enjoyment, fondness for good living, taste, appetite, inclination: isti qui cum geniis suis belligerant, parcipromi, Plaut. Truc. 1, 2, 81 (175); cf.: egomet me defraudavi Animumque meum geniumque meum, id. Aul. 4, 9, 15 (727); and: suum defrudans genium, sacrificing his inclinations, Ter. Phorm. 44 Ruhnk.: sapis multum ad genium, Plaut. Pers. 1, 3, 28 (108): hic quidem meliorem Genium tuum non facies, id. Stich. 4, 2, 42 (620): nunc et amico meo prosperabo et genio meo multa bona faciam, id. Pers. 2, 3, 11 (261): indulge genio: carpamus dulcia, Pers. 5, 151.—Hence,
      • 2 A term used by parasites for entertainer, patron: ecquis est, qui mihi commonstret Phaedromum genium meum? Plaut. Curc. 2, 3, 22 (301); 5, 2, 29 (627); id. Capt. 4, 2, 99 (879); id. Men. 1, 2, 29 (138). —
    • B Of the intellect, wit, talents, genius (very rare): nemo mathematicus genium indemnatus habebit, Juv. 6, 562: victurus genium debet habere liber, Mart. 6, 60, 10. —Hence, in a pun with the preced. signif., Mart. 7, 78, 7.

Saved

Recent