Oceanides
Ōceanidēs, ae, m. (Oceanus), der Ozeanide (Sohn des Oceanus), Prisc. part. XII vers. Aen. 11, 199.
Ōcĕănĭdēs, æ, m. , fils de lʼOcéan : Prisc. Vers. Æn. 11, 199.
Ocea'nides
[Nymphae.]
Oceanĭdes
See Nymphae.