recto
rectō, adv., v. rego, P. a. fin.
rēctō, Adv. (rectus), geradeswegs, direkt, Papir. dig. 49, 1, 21 in. Corp. inscr. Lat. 6, 10250. lin. 21.
See: rectare
rēctō, c. recta : Papin. Dig. 49, 1, 21.