Salia
Sălĭa, æ, m. , la Seille, affluent de la Moselle qui conflue avec elle, en rive droite, à Metz [auj. app. aussi Grande Seille ou Seille lorraine] : Fort.
Salvo usufructu quem ipsi dicunt se habere... in dictis viaria et justitia viariæ, et in Saliis domorum quæ fient in vicis sitis infra metas superius nominatas.
Postea quamdam suæ SanctitatisEadem notione occurrit in Statutis datiariis Riperiæ cap. 12. fol. 3. v° :(Sixti. IV. PP.) vestem panni coloris aliquantulum fusci, Salia nuncupati, quæ etiam aliquantulum de griseo colore participare videbatur, partibus prædictis ostendendam.... mandavit.
Item pro qualibet petia Saliæ Dirlandæ, pro introitu vel exitu, solidi duo.A Gall.
Salianon absurde deduci posse videtur : quomodo Galli colorem cinereum,
Gris salenuncupamus, quod panni hujusce coloris non ita facile sordescunt.
Sa'lia, Fla'vius
consul under Constantius II., in A. D. 348, with Flavius Philippus. The poet Prudentius was born in their consulship, as we learn from the introduction to his works.
SALIA
SA´LIA a river in the territory of the Astures, on the N. coast of Hispania Tarraconensis. (Mela, 3.1.) Now the Sella.
[T.H.D]SALIA
SA´LIA a branch of the Mosella (Mosel), mentioned by Venant. Fortun. (3.12. 5), which must be the Seille (Forbiger, vol. 3. p. 126). The Seille joins the Mosel at Metz.
[G.L]