Setinus
Sētīnus, a, um, s. Sētia.
Sētīnus, (14) a, um, de Sétia : Cic. Agr. 2, 66 || Setini, ōrum, m. , habitants de Sétia : Liv. 8, 1 || Setina, f. , la Femme de Sétia, titre dʼune comédie de Titinius || Setinum, n. , vin de Sétia : Juv. 10, 2 ; Mart. 6, 86, 1.
Canonici cathedralium ecclesiarum deferant almucias folratas ex Setino carmesino.