abdite
abdĭtē, adv., v. abdo, P. a. fin.
abditē, Adv. (abditus), versteckt, tief, quae abdite occulta penetravit, Ambros. Iob et David 1, 9, 29. – ➳ Cic. Verr. 2, 181 jetzt abdita.
abdĭtē, furtivement, secrètement : Eccl.