abjectio

abjectio 1 casting out, expulsion (from office), rejection. b rejection (fig.), renunciation. s1191 gavisi sunt homines regni de ~one cancellari G. Ric. I 214; c1250 legimus ‥ de ~one nostri Adam de paradiso Conc. Syn. 321; s434 cum calamitatem Britannie ~onemque Romanorum [abandonment by the Romans] intellexisset M. Par. Maj. I 182.  b est enim haeresis ‥ ~o gratiae Dei Jewel Apol. 12. 2 something thrown away, scrap. b (fig.) outcast. quid enim terra et cinis nisi ima quedam et levis ~o est? Ad. Scot OP 522; 1323 de v quar. vescarum receptis de ~one avenarum Ac. Wellingb. 131.  b ‘peripsema’ [scilicet] abjectio Lanfr. Comment. Paul. (1 Cor. iv 13) 170; vir quondam celebris nunc est abjectio plebis Nig. Mir. BVM 16 v 2; s1225 [Falcasius] exul fuit pauper ‥ factus opprobrium hominum et ~o plebis M. Par. Min. II 272; cibus vermium, derisio superstitum, ~o superno<ill/>um Croyl. Cont. A 125. 3 abject condition, meanness. b (fig., of style) crudeness. longe quidem distant opulentia hec et ~o illa H. Bos. Thom. III 15; sicut elatio, ita et ~o declinanda est J. Sal. Pol. 528A; [puella] quam sibi generis ~o prediorumque defectus negant Map NC IV 12; quanquam ‥ sui cognitionem ~one [by his humble guise] velaret Gir. GE I 23; 1228 ~onem [sorry state] corporis sui frivolis excusationibus ‥ gestiens palliare (Lit. Papae) M. Par. Maj. III 149; victus austeritatem et vestium ~onem continue preferebat Wycl. Ver. I 360.  b veniam ‥ deposco ‥ quod soloecismis et verborum ~one aures tuas vulnero T. Mon. Will. prol. p. 6.

abjectĭō, (16) ōnis, f. (abjicio), ¶ 1 action de rejeter, de laisser tomber : C. Aur. Acut. 2, 10, 59 ¶ 2 abattement, découragement : Cic. Pis. 88.