abusus
abusus, an abusing, using up
ăbūsus, ūs, m. [abutor],
- a using up, consuming, wasting, Cic. Top. 3; Dig. 7, 5, 5 al.
abūsus, ūs, m. (abutor), das Verbrauchen, der Verbrauch (Ggstz. usus, der Gebrauch), Cic. top. 17: res, quae in abusu sunt od. consistunt od. continentur, verbraucht werden, ICt.
bruta ‥ non ad ~um sed ad usum creata
nonnulli quorum damnat abusus opes
si ‥ privilegia ‥ immutat, presertim propter ingratitudinem vel ~um illorum quibus ‥ sunt concessa(
omnis libertas et libera consuetudo habet probari per usum earundem affirmative et non per ~um
in dextra virgas quatiens castigat abusus
nolentes tante presumptionis et iniquitatis ~um [(sc. ut nullus clericus de Hibernia ad aliquam dignitatem ecclesiasticam assumatur ] sub dissimulatione transire
ad justificacionem ‥ ~uum et errorum suorum predictorum asserunt ‥
ex his presertim duobus capitibus multi ~us oriuntur
cui [hirco ] miserrima ‥ se etiam ad ~um supponebat
1 ăbūsus, a, um, part. de abutor.
2 ăbūsŭs, ūs, m. , utilisation dʼune chose jusquʼà son épuisement, consommation complète : Cic. Top. 17.
Non erit a propriis exclusus dotibus ejus. Cultus, et in nullo formæ patietur Abusum .
abūsus ūs, m
- abutor, an abusing, using up, once, C.
ABUSUS
ABU´SUS[USUS FRUCTUS. ]
Abūsus
See usus fructus.