About Report a problem

Menu

accitus

accitus2, a summons, call

Frieze-Dennison Vergil

accītus, ūs, m.: a summons, call, 1.677; used only in the abl. sing. (acciō)
accītus, a, um, Part. of accio.
accītus, ūs, m. (only in abl. sing.) [accio],
  • a summoning to a place, a summons, a call: magistratus accitu istius evocantur, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 68: accitu cari genitoris, Verg. A. 1, 677.

Saved

Recent