About Report a problem

Menu

acculpare

acculpare, ~iare [cf. OF acouper] , to accuse, arraign. 1246 Rogerus ‥, accupatus quod ‥ deliquit contra communam gilde ‥, juravit quod decetero non delinquet Rec. Leic. I 68; 1257 acoupatus quod ‥ brochiavit ‥ duo rosseta Ib. 72; 1258 quia ‥ R. ‥ insufficienter ~avit E., ideo per consideracionem curie E. sine die et R. in misericordia SelPlMan 56; 1270 acopiatus fuit in plena curia de pluralibus defaltis CourtR Hales 6 (cf. ib. 241: 1293 acopati fuerunt; ib. 542: 1306 acupatus est ‥ de eo quod ‥ prostravit ‥); 1276 (v. acculpamentum); 1286 Reginaldus ‥ ~atus coram majore ‥ quod emit corea ‥ contra statuta gilde Rec. Leic. I 201; s1293 rex tenuit Parliamentum suum Londonie et ibi acoupiavit Eboracensem archiepiscopum de despectu sibi facto Ann. Dunstable 376; s1329 coram justiciariis ‥ super hoc allocutus sive accoupatus quod erat ‥ fautor malefactorum Ann. Paul. 346.

Saved

Recent