aequanimiter
aequănĭmĭter, adv., v aequanimis.
aequanimiter, Adv. (aequanimus), gleichmütig, geduldig, Tert. de pat. 8 sq. u.a. Spät. (s. Rönsch Itala p. 230): Compar. aequanimius, Cassian. coen. inst. 3, 10.
insectationes ‥ inflexi cordis constantia ~er perferebat
cetera quae agitis ‥ ~er cuncta tolerabimus
[rex juravit ] se omnia damna ~ius toleraturum quam Anselmi decessum
fructus philosophie eximius est ut ‥ quis ‥ leto animo ~er omnia portet
filie ‥ regis ‥ alienationem a nativo solo forsitan eo sustinent ~ius quod ‥ nupserint ‥ viris illustribus
a quo, cum leto leditur, / nec verbum ire jacitur, / set migrat equanimiter
sequaces pape heretici, quando salva pace nequeunt coherceri, sunt ~er tolerandi
ad ‥ onera ‥ ~ius supportanda
vobiscum in hiis vestris doloribus ~er tristaremur
de redditu ‥ villanorum et liberorum ‥ qui ~er solvunt ad iiij terminos anni
xxv li. ‥ de exitibus manerii ‥ recipiendas, viz. ad festum S. Mich. medietatem et ad Pascham medietatem ~er
æquănĭmĭtĕr, avec égalité dʼâme, avec sérénité : Tert. Pat. 8 ; Amm. 19, 10.