aetiatus

aetiatus [αἰτιατός] , caused. Damascenus [Joh. Damasc. Fid. Orth. I 8] ‥ ‘differenciam ‥’ inquit ‘‥ personarum in solis tribus proprietatibus, anetio, sc. incausabili et paternali, et †etiaci, id est causabili et filiali, et causabili et processibili ‥’ Duns Sent. I 26. 4.