affabiliter
affābĭlĭter, adv., v. affabilis.
affābiliter, Adv. m. Superl. (affabilis), leutselig, alloqui, Spart. Car. 3, 2: affabilissime dicere, Gell. 16, 3, 5.
celsitudinem vestram ~er alloquens
pro fidissimo quo mihi ~er obsecundatus est obsequio
~er,luflice
cui nos ~er et suaviter recitavimus quomodo excommunicatus ‥ est(