altercor
altercor, to alternate in discussion, dispute, wrangle
altercor, ātus, 1, v. dep. [alter], to have a discussion or difference with another, to dispute; to wrangle, quarrel, etc. (constr. cum aliquo, inter se, and alicui with acc. and absol.).
- I In gen.: cur illa hic mecum altercata est? Pac. ap. Non. 470, 7: Labienus altercari cum Vatinio incipit, Caes. B. C. 3, 19: mulierum ritu inter nos altercantes, Liv. 3, 68.—Once with acc.: dum hunc et hujusmodi sermonem altercamur, Ap. Met. 2, 3, 18; nimium altercando veritas amittitur, P. Syr. ap. Gell. 17, 14.—
- II Esp., in rhet. lang., to strive to gain the victory over an opponent in a court of justice by putting questions for him to answer (cf. altercatio, II.): Crassus in altercando invenit parem neminem, in cross-examining, Cic. Brut. 43.—Hence poet., in gen, to contend, struggle with: altercante libidinibus pavore, * Hor. S. 2, 7, 57.
altercor, ātus sum, ārī (alter), einen Wortwechsel haben, im Wortwechsel streiten, hin- u. herreden (od. schwatzen), hin u. her disputieren, I) im allg.: altercari cum alqo, Caes.: mulierum ritu inter nos altercantes, Liv.: singulis ex utraque parte altercantibus, Arnob. iun. – mit homog. Akk., dum hunc et huius modi sermonem altercamur, im Wortstreite erörtern, Apul. met. 2, 3. – poet. übtr., altercante libidinibus pavore, im Streite liegt mit usw., Hor. sat. 2, 7, 57. – II) als gerichtl. t.t., mit dem Gegner den Wortwechsel führen (s. altercātio no. II). in altercando invenit parem neminem, im Wortwechsel, in Frage u. Gegenfrage, Cic. Brut. 159; vgl. Quint. 6, 4, 5 u. 14. Plin. ep. 3, 9, 12.
See: altercari
altercor, (14) ātus sum, ārī (alter), intr., ¶ 1 échanger des propos, prendre à partie, disputer : altercari cum aliquo Cæs. C. 3, 19, 5, sʼentreprendre avec qqn ; mulierum ritu inter nos altercantes Liv. 3, 68, 8, disputant entre nous comme des femmes ¶ 2 [au tribunal] échanger attaques et ripostes avec lʼavocat adverse : in altercando invenit parem neminem Cic. Br. 159, dans les prises à partie (les corps à corps oratoires) il [Crassus] ne rencontra pas son pareil, cf. Quint. 6, 4, 5 ; 6, 4, 14 ; Plin. Min. Ep. 3, 9, 24 ¶ 3 [fig.] lutter avec [datif] : Hor. S. 2, 7, 57.
altercor ātus, ārī, dep.
- alter, to alternate in discussion, dispute, wrangle: cum Vatinio, Cs.: inter nos, L.: in altercando par, a match in debate.—Poet.: Altercante libidinibus pavore, H.