amylum
ămylum or ămŭlum, i, n., = ἄμυλον,
- starch, Cato R. R. 87; Cels. 2, 20; Plin. 18, 7, 17, § 76.
amylum u. (altlat.) amulum u. (spätlat.) amollum, ī, n. (ἄμυλον, nicht gemahlen), das Kraftmehl, Amelmehl, die Stärke, amul. b. Cato r.r. 87: amyl. bei Cels. 2, 20. Scrib. 27. Plin. 18, 76: amol. bei Apic. 2, 51 u. 8, 332. Isid. 20, 2, 19.
†amilarius,mearh
species aromaticas et amolum [gl.: ]flur de furment
si ‥ distemperentur amidum et farina fabe cum aceto
amili
comestionem que fit de amido et farina
flores frumenti, si assentur, vel farina riçi vel amidi valent
amilum vel amidum, id est medulla frumenti sine mola facti
teere of flowre , amelum
floure , ador ‥ simila, amolum
ămўlum, ī, n. (ἄμυλον), amidon, empois : Plin. 18, 76 || ămŏlum Isid. Orig. 20, 2, 19.