animator
ănĭmātor, ōris, m. [animo],
- he that quickens or animates (post-class., oftenest in the Church fathers): animarum, Tert. Apol. 48; so Prud. στεφ. 10, 788.—Trop.: marmoris signifex animator, Capitol. 1, p. 13.
animātor, ōris, m. (animo), der Beleber, Beseeler, Eccl.: übtr., v. Künstler, Mart. Cap. 1. § 36.
ănĭmātŏr, ōris, m. (animo), qui donne la vie, qui anime : Capel. 1, 36 ; Tert. Herm. 32.
Et in civitate quoque Pragensi donamus decimum forum, et decimum denarium de judicio, decimum hominem captivum, et triginta Animatores eorumque posteritatem.Ibidem :
Et in villa Coromirtwitz tres Animatores cum terra sufficienti.
Animal, sive de equis aut jumentis, sive de bobus et vaccis intelligas.
Cum vivos etiam vultus, æris aut marmoris signifex Animator inspirat.