arbitra
arbitra, a female witness
arbī̆tra, ae, f. [arbiter],
- a female witness: arbitrae Nox et Diana, Hor. Epod. 5, 50.
arbitra, ae, f. (arbiter), I) die Mitwisserin, Zeugin, Hor. epod. 5, 50. – II) die Schiedsrichterin, Richterin, richtende (entscheidende) Macht, meist von Abstr., Sen. ep. 66, 35. Gell. 7 (6), 2, 5. Amm. 28, 6, 20. Ambros. de fug. saec. 9, 53; de Iacob 1, 1 u. 7, 28; de off. ministr. 1, 12, 44.
femine secundum leges ‥ non possunt esse judices ‥ nec fidejubere nec procuratrices nec ~e esse
arbitra, (15) æ, f. , ¶ 1 témoin, confidente : Hor. Epo. 5, 50 ¶ 2 arbitre, qui juge, qui décide : Sen. Ep. 66, 35 ; Gell. 7, 2, 5.
- 1. vrl. getuige, vrl. medeweter;
- 2. vrl. scheidsrechter;
- 3. vrl. rechter.
arbitra ae, f
- arbiter, a female witness, H.