arithmeticus
ărithmētĭcus, a, um, adj., = ἀριθμητικός,
- of or pertaining to arithmetic, arithmetical: ratio, Vitr. 10, 16.—Subst.: ărithmētĭca, ōrum, n., arithmetic: in arithmeticis satis exercitatus, Cic. Att. 14, 12 fin.
arithmēticus, a, um (ἀριθμητικός), arithmetisch, integritas, Boëth. inst arithm. 1, 1. p. 9, 2 Fr.: introductio, ibid. 2, 11. p. 137 Fr.: disciplina, Chalcid. Tim. 15. – Subst., a) arithmēticus, ī, m., der Rechenmeister, Boëth. Aristot. anal. poster. 2, 2. p. 550. Mythogr. Lat. 3, 6, 31. Cassiod. de anim. 4. Sidon. carm. 22. praef. 2. – b) arithmēticē, ēs, Akk. ēn, f., u. arithmētica, ae, f. (ἀριθμητική, sc. τέχνη), die Arithmetik, Rechenkunst, Vitr., Sen. u.a. – c) arithmētica, ōrum, n., die Arithmetik, Cic. ad Att. 14, 12, 3. Boëth. inst. mus. 2, 4 u. ö. Hieron. vir. ill. 54. p. 39. 2 Herding.
per campos ~ae artis
per arimeticam [sc. medietatem ]
hujus autem hec est ratio secundum consuetum cursum scaccarii non legibus arismeticis
demonstrare conclusiones geometricas et arsmetricas
medietates tres quas considerat ~us reperiuntur in divinis scripturis
binarius secundum arismetricos est infamis
arthimetrica, divinitio [] vel numeralis : difinitio EE 337. 15
philosophorum disciplinas, hoc est ~am, geometricam, ‥ astronomiam
~ae ecclesiasticae disciplinam
quam dulcis est in rationibus ~a!
~a est numerorum contemplationibus animi succumbentium rata intemerataque disciplina
~a,rimcræft
primus gradus est ab ~a [v. l. arismetrica ] numerorum virtutem mutuare
arsmeticam Boecii et Euclidis legat(
facta ratione per geometriam et arismetricam ei diximus summam miliariorum(
arsmetrica nominis interpretacione est sciencia de numero
Ricardus abbas [ob. 1335 ]‥ doctrinalibus mathematicis ‥ operam magnam dedit, viz. circa speculacionem conclusionum arsmetrice et geometrie, astronomie et musice
in ‥ consistorio septem scienciarum liberalium, quarum quelibet secum habebat famosissimum preceptorem artis sue, puta ‥ arsmetrica †Pigtagoram numerantem(
ărithmētĭcus, a, um (ἀριθμητικός), dʼarithmétique : Vitr. Arch. 10, 16 || -tĭcus, m. , arithméticien : Cassiod. Anima 4 || -tĭca, æ, f. ou -cē, ēs, f. , Vitr. Arch. 1, 1, 4 ; Plin. 35, 76, ou -tĭca, ōrum, n. Cic. Att. 14, 12, 3, arithmétique.