audaculus
audācŭlus, a, um, adj. dim. [audax],
- a little bold (rare, and post-class.), Paul. ex Fest. p. 23 Müll.: reprehensor audaculus verborum, Gell. 5, 21; Sulp. Apoll. ap. eund. 15, 5; Firm. [Math.] 1 praef.
audāculus, a, um (Demin. v. audax, s. Paul. ex Fest. 27, 7), gar kühn, homo Cappadox valde audaculus, Petr. 63, 5: aud. reprehensor verborum, Gell. 5, 21, 4: rabula, Sulp. Apoll. b. Gell. 15, 5, 4: pollicitatio, Firm. math. 1. praef. in.
audācŭlus, (16) a, um, dimin. de audax, qq. peu hardi (audacieux) : Petr. 63, 5 ; Gell. 5, 21, 4.