avide

ăvĭdē, adv., v. avidus fin.

avidē, Adv. m. Compar. u. Superl. (avidus), begierig, mit Begierde, prandere, Hor.: se replere cibo, Petr.: haurire, Curt. u. (bildl.) Liv.: exspectare nuntium, Enn. fr.: alcis litteras, Cic.: epistulam ab alqo ante vesperum, Cic.: appetere, expetere, arripere alqd, Cic. (s. Baiter Not. crit. ad Cic. Tusc. p. 249, 10). – avidius vesci, Suet.: avidius vino ciboque corpus onerare, Liv.: avidius intueri alqm, Curt.: avidius se in voluptates mergere, Liv.: alqd avidissime exspectare, Cic.: avidissime credere alci, Plin. ep.

avide [CL] , greedily, eagerly. [equus] partem feni tectorum ~e adprehendens traxit ad se V. Cuthb. I 6; nil ~ius quaesierim, nil libentius audierim, ‥ quam quod de universali omnium ‥ fonte ‥ dicitur Eriug. Per. 556A; quatinus ‥ ad ‥ explenda negotia ‥ sese ‥ ~ius accingeret G. Steph. I 20; questui ‥ ~issime, ne dicam turpiter, inhiantes Neckam NR I 28.

ăvĭdē (10) (avidus), avidement : Cic. CM 26 ; 72 ; Tusc. 4, 36 || avidius Sall. J. 60, 1 ; Liv. 23, 18, 11 ; -issime Cic. Phil. 14, 1.

avide . adv. c. s. v. avidus.
Prandere avide 饑者易爲食。

Suggest a Translation
See an image

avidē adv.with comp.and sup.

• avidus, eagerly, greedily: adripere litteras: pransus, H.: avidius se in voluptates mergere, L.: avidissime exspectare alqd.